بسم رب المهدی ارواحنا لتراب مقدمه الفداء

گويا كه رحمتت، بر من نميرسد
از عشق من ببين، اين عشق بي ثمر

گويا كه مأمنت، گم شد براي من
از راه من ببين، اين راه پر خطر

گويا كه ناشناست، آواي اين دلم
آقا نديده ام، بر اين دلم نظر

گويا كه رفته ام، از ديده ات برون
از حال من ببين، اين حال پر شرر

گويا كه آسمان، بر حال خود گريست
خورشيد پرده بست، از هجر آن قمر

گويا كه جبرئيل، عزلت گزيده است
بانگ ضعيف او، كي ميشود قدر

گويا كه عاقبت، ظلمت مرا گرفت
شبهاي هجر تو، آيا شود سحر؟